Mijn eigen column | #1 een vast contract

Hi there, it’s me! één van de goede voornemens voor 2018 is zeker en vast om meer te gaan focussen op mijn blogverhaal. Iets waar ik altijd al van gehouden heb is schrijven. Eigenlijk het liefst van al nog op papier, maar dit is toch the next best thing. 😉 Ik wil hier graag iets regelmatigs van maken, een wekelijkse/maandelijkse column… Daar ben ik nog niet helemaal over uit, mààr waar ik wel al over uit ben is dat ik weer wil schrijven. Waarover ik ga schrijven? Over de dingen die ik tegenkom in het leven als passagier op tram 2. Dus hier gaan we dan! *spannend!*

Al sinds 18 september werk ik fulltime als customer service medewerker. Die titel is behoorlijk nietszeggend, want als je dit aan mensen vertelt dan krijg je meteen de reactie “ah, dan hang je dus een hele dag aan de telefoon?”. Op datzelfde ogenblik beginnen mijn ogen al te rollen. Ik doe mijn job ontzettend graag en ik leer elke dag bij. Dat is nu iets waar ik blij van word en helemaal naar op zoek was.

Ik heb deze job verkregen via een interimkantoor. Ik werkte nog als verkoopster, maar was door een andere jobaanbieding al ingeschreven bij dat kantoor toen ik plotseling een telefoontje ontving. Ze legde de job uit inclusief alle voordelen en ik reageerde positief. Hierop volgde een eerste gesprek met wie nu mijn teamleader/verantwoordelijke/parttime mama is. Dan kwam gesprek nummer 2 met één van de bazen van het bedrijf die me meteen de job aanbood. Zo gezegd, zo gedaan, daar stond ik dan in Antwerpen.

Inmiddels werk ik er dus al een aantal maanden. Na 6 maanden stond een vast contract ons op te wachten, toen ik deze donderdag plots naar ‘boven’ werd geroepen. Ik werd meegenomen naar de vergaderruimte en daar was het dan. Ik kreeg de aanbieding voor een vast contract. De letterlijke woorden van mijn verantwoordelijke waren “we zijn zo content van u, dat we u een vast contract willen aanbieden”.

Iedereen zou misschien laaiend enthousiast reageren, maar bij mij gingen er 1001 emoties tegelijkertijd door me heen. Enthousiasme, paniek, angst, gelukkig… Het is nu eenmaal leuk om te horen dat ze tevreden zijn van je geleverde werk, maar op datzelfde moment zag ik ineens alle jaren voorbij me flitsen en raakte ik in paniek enkel en alleen door het woordje ‘vast’. Het is nu ook wel echt mijn eerste echte vaste job, maar in mijn hoofd lijkt het dan direct alsof je deze job voor de rest van je leven moet gaan doen. Ik ben zeker van plan om deze job een aantal jaartjes te beoefenen, maar op termijn ben ik ervan overtuigd dat er weer nieuwe uitdagingen me staan op te wachten.

Ik besloot om er even over na te denken. 1 dag om precies te zijn, want in ons bedrijf hangt er de leukste sfeer ooit. Iedereen schiet goed op met elkaar en het voelt als een 2de familie. Mijn verantwoordelijke is de meest geduldige en liefste vrouw die je ooit zal tegenkomen. Ik voelde me vanaf de eerste week meer dan welkom hier. Ik ben meer dan dankbaar voor mijn collega’s. Het zijn één voor één echte pareltjes. Je kan bij hen terecht voor no matter what.

Vanaf maandag ben ik dus vast in dienst! *yay*

Advertenties

5 gedachten over “Mijn eigen column | #1 een vast contract

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s